İçeriğe atla

kız

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]
Osmanlı Türkçesi قیز sözcüğünden devralındı, Eski Türkçe 𐰶𐰃𐰕 (q̊²iz) sözcüğünden devralındı.

kız (belirtme hâli kızı, çoğulu kızlar)

  1. (aile, eşey) dişi cinsten evlat, birinin çocuğu
    zıt anlamlısı: erkek
  2. (eşey, primatlar) dişi cinsten çocuk ya da genç
    eş anlamlıları: duhter, kız çocuğu
    zıt anlamlısı: oğlan
    Oğlu savaşın birinde şehit düştü, iki kızı da evlenip ücra yerlere gittiler. Halikarnas Balıkçısı
    Yağmur yağıyor,/ Seller akıyor, Arap kızı camdan bakıyor. Çocuk tekerlemesi
  3. (iskambil) iskambilde üzerinde kadın resmi bulunan iskambil kâğıdı
    Karo kızı çıktı.

Çekimleme

[düzenle]

Açıklamalar

[düzenle]
Türkçede yaş evresi daha net belirtilmek istendiğinde çocuk yaştaki kızlar genellikle "kız çocuğu", genç yaştaki kızlar ise "genç kız" şeklinde adlandırılırlar. "Kız evlatları" kastederken ise sözcük genellikle tek başına kullanılır.

Üst kavramlar

[düzenle]

Alt kavramlar

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

İlgili kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Ünlem

[düzenle]

kız

  1. dişi cinsten birine daha yaşlı biri tarafından kullanılan seslenme sözü.

Köken 2

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

kız

  1. kızmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi
  2. zıt anlamlısı: kızma

Kaynakça

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]
Eski Türkçe 𐰶𐰃𐰕 (ḳız) sözcüğünden

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: kız

kız

  1. (aile) kız evlat

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki